Ustalenie kontaktów z dzieckiem – praktyczny przewodnik

Jeśli planujesz uregulować kontakty z dzieckiem, pierwszym krokiem powinna być dobra organizacja. Przychodząc do adwokata w tej sprawie, warto mieć już wstępnie przemyślany harmonogram kontaktów. Posiadanie gotowej propozycji ułatwia rozmowę, skraca czas analizy sytuacji i pozwala szybciej przejść do konkretnych działań prawnych. Adwokat specjalizujący się w sprawach rodzinnych, pomoże ocenić realność przedstawionych terminów i dostosować je do obowiązujących przepisów oraz orzecznictwa sądów.
Przygotowanie harmonogramu nie oznacza, że musi on być ostateczny – może ulec zmianie w wyniku negocjacji lub decyzji sądu. Jednak wstępnie uporządkowany plan pozwala uniknąć chaosu i sprawia, że Twoje stanowisko w sprawie kontaktów jest bardziej konkretne i przemyślane. Poniżej znajdziesz przykładowe harmonogramy kontaktów, które mogą stanowić punkt wyjścia do stworzenia własnego planu.

Spis treści:

Przygotowanie harmonogramu przed wizytą u adwokata
Przykładowe harmonogramy kontaktów
Szablon harmonogramu do wypełnienia
Podstawa prawna kontaktów
Sposoby ustalenia kontaktów
Zakres i forma kontaktów
Ograniczenie lub zakaz kontaktów
Konflikty przy przekazywaniu dziecka
Profesjonalna pomoc prawna
Podsumowanie

Przygotowanie harmonogramu przed wizytą u adwokata

Przygotowanie harmonogramu nie oznacza, że musi on być ostateczny – może ulec zmianie w wyniku negocjacji lub decyzji sądu. Jednak wstępnie uporządkowany plan pozwala uniknąć chaosu i sprawia, że Twoje stanowisko w sprawie kontaktów jest bardziej konkretne i przemyślane. Poniżej znajdziesz przykładowe harmonogramy kontaktów, które mogą stanowić punkt wyjścia do stworzenia własnego planu.

Harmonogram kontaktów z dzieckiem – przykładowe rozwiązania

Ustalając szczegółowy harmonogram kontaktów, warto zadbać o to, aby był on jasny, konkretny i dostosowany do potrzeb dziecka oraz możliwości rodziców. Poniżej przedstawiamy przykładowe rozwiązania często spotykane w praktyce sądowej i pozasądowej:

Okres/okazja	Proponowany harmonogram kontaktów
Weekendy	Co drugi weekend, od soboty godz. 10:00 do niedzieli godz. 18:00 – dziecko przebywa u rodzica niezamieszkującego.
Dni powszednie	Jeden wybrany dzień w tygodniu (np. środa) od godz. 17:00 do 20:00 – odwiedziny lub wyjście z dzieckiem.
Wakacje letnie	Podział wakacji szkolnych po połowie: np. pierwsze 2 tygodnie lipca u ojca, kolejne 2 tygodnie u matki; w sierpniu analogicznie po 2 tygodnie.
Ferie zimowe	Podział ferii zimowych na dwie równe części (tydzień z każdym z rodziców) lub zamiennie co roku pierwsza lub druga połowa ferii u danego rodzica.
Święta Bożego Narodzenia	Naprzemiennie: w jednym roku Wigilia oraz I dzień świąt u jednego rodzica, II dzień świąt u drugiego; w następnym roku odwrotnie.
Święta Wielkanocne	Naprzemiennie: np. Wielka Sobota i Niedziela Wielkanocna u matki, Poniedziałek Wielkanocny u ojca; kolejnego roku odwrotnie.
Dzień Dziecka, urodziny	Możliwość spotkania w Dzień Dziecka oraz w dniu urodzin dziecka – np. w godzinach popołudniowych, jeśli to dzień roboczy, lub spędzenie części weekendu; urodziny rodzica – spotkanie dziecka z rodzicem w dniu jego urodzin przez kilka godzin.
Inne ważne okazje	Np. urodziny dziadków, rodzinne uroczystości – warto przewidzieć, że dziecko może w nich uczestniczyć z każdym z rodziców według potrzeb (po uzgodnieniu).
Kontakty telefoniczne/online	Poza spotkaniami bezpośrednimi: np. 2 razy w tygodniu ustalona rozmowa telefoniczna o stałej porze (wieczorem) oraz dodatkowo wideorozmowa przez internet w każdą niedzielę o ustalonej godzinie.

Powyższe przykłady można modyfikować odpowiednio do sytuacji. Dla młodszych dzieci częstsze, krótsze kontakty będą lepsze niż długie rozłąki. Dla starszych dzieci ważne jest uwzględnienie ich planu zajęć szkolnych i pozaszkolnych. Elastyczność i kierowanie się dobrem dziecka to klucz do stworzenia harmonogramu, który będzie funkcjonował w praktyce.

Szablon harmonogramu kontaktów do wypełnienia

Poniżej przedstawiamy praktyczny szablon harmonogramu kontaktów, który można wypełnić własnymi ustaleniami. Taki gotowy plan można przedstawić drugiemu rodzicowi podczas negocjacji lub dołączyć do wniosku sądowego. Wypełnij poszczególne pola, uwzględniając dni, godziny, miejsce spotkań oraz formy kontaktu pośredniego:

Weekendy:
Dni powszednie:
Wakacje letnie:
Ferie zimowe:
Święta Bożego Narodzenia:
Święta Wielkanocne:
Dzień Dziecka:
Urodziny dziecka:
Urodziny rodzica:
Inne ważne okazje:
Kontakty telefoniczne:
Kontakty przez komunikatory (np. Skype):

(W powyższe miejsca wpisz konkretne ustalenia – np. “co drugi weekend od soboty 10:00 do niedzieli 18:00”, “w każdy wtorek i czwartek od 17:00 do 19:00”, “telefonicznie w środy i soboty o 19:00” itp.) Taki harmonogram pomoże jasno określić prawa i obowiązki obojga rodziców w zakresie kontaktów z dzieckiem. Gdy plan jest precyzyjny, łatwiej uniknąć nieporozumień i ewentualnych sporów w przyszłości, a w razie potrzeby stanowi on dobrą podstawę do egzekwowania ustalonych kontaktów.

Kontakty z dzieckiem - podstawa prawna

Kontakty z dzieckiem to prawo i obowiązek każdego z rodziców wynikające z przepisów polskiego Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.o.). Nawet jeśli jedno z rodziców nie mieszka z dzieckiem na co dzień lub zostało pozbawione władzy rodzicielskiej, nadal przysługuje mu prawo do osobistych kontaktów z dzieckiem (Temidium). Zgodnie z art. 113(2) k.r.o., kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności bezpośrednie przebywanie z nim – odwiedziny, spotkania, wspólne wyjścia poza miejsce stałego pobytu dziecka – a także kontakt pośredni, np. rozmowy telefoniczne, utrzymywanie korespondencji czy komunikację za pomocą narzędzi elektronicznych (e-mail, komunikatory, wideorozmowy) (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl). Ustawodawca posługuje się tu sformułowaniem „w szczególności”, co oznacza, że form kontaktu może być więcej i mogą być dostosowane do indywidualnej sytuacji.

Prawo do kontaktów z dzieckiem wynika z naturalnej więzi między rodzicem a dzieckiem i istnieje niezależnie od tego, czy rodzic posiada pełnię władzy rodzicielskiej. Innymi słowy, nawet rodzic pozbawiony władzy rodzicielskiej (lub z ograniczoną władzą) zachowuje prawo do spotkań i rozmów z dzieckiem, o ile nie zachodzą wyjątkowe okoliczności zagrażające dobru małoletniego (Temidium). Sąd może ograniczyć lub zakazać kontaktów tylko ze względu na dobro dziecka – podstawy prawne takich ograniczeń przewidują art. 113(2) §1 k.r.o. (ograniczenie kontaktów) oraz art. 113(3) k.r.o. (zakaz kontaktów w szczególnie uzasadnionych wypadkach).

Dobro dziecka jest nadrzędną zasadą przy ustalaniu kontaktów. Polskie sądy kierują się tym, aby relacje z obojgiem rodziców służyły prawidłowemu rozwojowi emocjonalnemu dziecka. Warto pamiętać, że prawo dziecka do kontaktu z rodzicem jest również chronione na gruncie międzynarodowym – m.in. art. 9 Konwencji ONZ o prawach dziecka gwarantuje, że dziecko ma prawo do regularnych kontaktów z obojgiem rodziców, o ile nie stoi to w sprzeczności z jego interesem. Utrudnianie kontaktów przez jednego z rodziców może być traktowane jako naruszenie prawa do życia rodzinnego (art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka) (Microsoft Word - IWS_Domański M.,Holewińska-Łapińska E., Słyk J._Wykonywamie kontaktów) (Microsoft Word - IWS_Domański M.,Holewińska-Łapińska E., Słyk J._Wykonywamie kontaktów). Dlatego też sądy rodzinne z zasady dążą do umożliwienia dziecku kontaktu z obojgiem rodziców, chyba że wyjątkowe okoliczności przemawiają za ograniczeniem takiego kontaktu.

➤ Zobacz także: Zachęcamy do odwiedzenia sekcji poradników Alimenty oraz Rozwód na naszym blogu, gdzie omawiamy powiązane kwestie prawa rodzinnego (obowiązek alimentacyjny, władza rodzicielska, podział opieki nad dzieckiem itp.).

Sposoby ustalenia kontaktów z dzieckiem

Ustalenie kontaktów z dzieckiem może nastąpić polubownie albo na mocy orzeczenia sądu. Najlepszym rozwiązaniem jest zawsze porozumienie między rodzicami – jeśli potrafią oni wypracować wspólny plan spotkań z dzieckiem, nie ma potrzeby angażowania sądu (Kontakty z dzieckiem – zapewnienie przez sąd wykonywania ustalonych kontaktów - Infor.pl). Rodzice mogą samodzielnie ustalić harmonogram kontaktów, kierując się dobrem dziecka i jego rozsądnymi życzeniami. Takie ustalenia warto spisać w formie pisemnej umowy lub planu wychowawczego, co ułatwi ich realizację i zapobiegnie ewentualnym nieporozumieniom w przyszłości. Polubowne rozwiązanie – np. w drodze mediacji – jest szybsze, mniej stresujące i pozwala uniknąć usztywnienia konfliktu.

Jeśli jednak osiągnięcie porozumienia jest niemożliwe, konieczne może być sądowe uregulowanie kontaktów. Postępowanie o ustalenie kontaktów z dzieckiem toczy się w trybie nieprocesowym przed sądem rejonowym (wydział rodzinny) właściwym dla miejsca zamieszkania dziecka. Wniosek może złożyć każde z rodziców (a także np. dziadkowie lub inna osoba bliska, jeśli sprawowała opiekę nad dzieckiem przez dłuższy czas – choć w praktyce najczęściej wnioskują rodzice). We wniosku należy wskazać, w jaki sposób kontakty mają zostać uregulowane – np. proponowany harmonogram spotkań, uwzględniający dni, godziny, miejsce kontaktów i formy komunikacji (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl). Wniosek powinien być odpowiednio uzasadniony, warto więc opisać dotychczasowe kontakty z dzieckiem, więź łączącą z dzieckiem oraz okoliczności, które przemawiają za przyjęciem proponowanego rozwiązania. Należy również dołączyć dowody potwierdzające przytoczone okoliczności (np. korespondencję między rodzicami w sprawie ustalenia kontaktów, opinie psychologiczne, jeżeli sytuacja tego wymaga itp.) (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl).

Opłata sądowa za wniosek o ustalenie kontaktów wynosi obecnie 100 zł (jeżeli sprawa dotyczy jednego dziecka) albo 200 zł (gdy wniosek dotyczy dwojga lub więcej dzieci) (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl). Po złożeniu wniosku sąd wyznaczy posiedzenie, na którym rozpozna sprawę. Warto podkreślić, że w sprawach pilnych każdy z rodziców może dodatkowo wystąpić o zabezpieczenie kontaktów na czas trwania postępowania – sąd wówczas wydaje tymczasowe postanowienie określające, jak kontakty mają odbywać się do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia.

Jeżeli postępowanie o ustalenie kontaktów toczy się równolegle z inną sprawą (np. rozwodową), należy liczyć się z tym, że kwestia kontaktów zostanie rozstrzygnięta w wyroku rozwodowym. W trakcie sprawy o rozwód sąd zawsze orzeka o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej oraz o kontaktach z dzieckiem, chyba że oboje małżonkowie zgodnie wniosą o nieorzeczenie o kontaktach (co jest możliwe na mocy art. 58 §1b k.r.o.) (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl) (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl). Gdy sprawa o kontakty zostanie w międzyczasie wniesiona osobno, sąd może ją zawiesić do czasu zakończenia postępowania rozwodowego, aby uniknąć sprzecznych rozstrzygnięć (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl). Dlatego planując działania prawne, warto skonsultować się z adwokatem – pomoże on wybrać odpowiednią ścieżkę postępowania i zadba o to, by wszystkie kwestie (kontakty, alimenty, władza rodzicielska) zostały spójnie uregulowane.

Kontakty z dzieckiem - zakres, forma i miejsce wykonywania

Kontakty z dzieckiem mogą przybierać różne formy dostosowane do wieku dziecka i sytuacji rodzinnej. Co do zasady wyróżniamy dwa rodzaje kontaktów: bezpośrednie oraz pośrednie. Kontakty bezpośrednie oznaczają osobiste spotkania rodzica z dzieckiem, które mogą odbywać się w miejscu zamieszkania dziecka (np. w domu matki) lub poza miejscem zamieszkania (np. u drugiego rodzica, na spacerze, na wycieczce, w miejscu publicznym). Charakter spotkań bywa różny – od krótkich odwiedzin, przez kilkugodzinne wizyty, wspólne wyjścia, aż po pobyty weekendowe czy wakacyjne poza domem dziecka. Kontakty pośrednie polegają natomiast na komunikowaniu się z dzieckiem na odległość, przede wszystkim poprzez rozmowy telefoniczne oraz przy wykorzystaniu Internetu (wideorozmowy, czat, e-mail itp.). Tego typu kontakty są szczególnie ważne, gdy bezpośrednie spotkanie nie jest możliwe (np. rodzic mieszka daleko) lub jako uzupełnienie regularnych wizyt.

Przy ustalaniu zakresu kontaktów sąd (lub rodzice w porozumieniu) bierze pod uwagę przede wszystkim wieku i potrzeby dziecka. Inaczej będą wyglądały kontakty z niemowlęciem czy dzieckiem dwuletnim, a inaczej ze starszym, chodzącym do szkoły. Małe dzieci wymagają częstszych, ale krótszych spotkań w znanym otoczeniu, natomiast w przypadku dziecka w wieku szkolnym możliwe jest planowanie dłuższych pobytów u rodzica niemieszkającego z dzieckiem, włączając w to noclegi, weekendy i wakacje. Ważne jest zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa i stałości – służy temu stały harmonogram (regularność kontaktów) oraz adekwatna forma kontaktu. Sąd zawsze będzie oceniał, czy dany harmonogram leży w najlepszym interesie dziecka, uwzględniając m.in. więź z rodzicem, dotychczasowe doświadczenia dziecka, a także obowiązki szkolne i zajęcia dodatkowe w przypadku starszych dzieci.

Kontakty w miejscu zamieszkania dziecka czy poza nim?

Częstym pytaniem jest, gdzie powinny odbywać się spotkania z dzieckiem – w jego miejscu zamieszkania (np. u matki, z którą dziecko na stałe mieszka), czy może u drugiego rodzica lub w neutralnej przestrzeni. Co do zasady prawo nie faworyzuje jednego rozwiązania: kontakty mogą odbywać się zarówno w domu, w którym dziecko mieszka, jak i poza nim. Optymalne rozwiązanie zależy od okoliczności – przede wszystkim od wieku dziecka i jego przyzwyczajeń. W przypadku bardzo małych dzieci (niemowląt i maluchów do ok. 3 roku życia) sądy często ustalają kontakty na początku w miejscu zamieszkania dziecka, ewentualnie z krótkimi wyjściami, ale bez noclegów poza domem. Ma to na celu zapewnienie maluchowi maksymalnego poczucia bezpieczeństwa. Dziecko w tym wieku zwykle jest silnie związane z głównym opiekunem (najczęściej mamą) i ma ustalony rytm dnia – regularne pory karmienia, snu itp. Nagła zmiana otoczenia czy konieczność spędzenia nocy poza domem mogłyby być dla niego stresujące. Sąd w jednym z orzeczeń podkreślił, że dziecko mające zaledwie kilkanaście miesięcy potrzebuje stałej obecności matki i nigdy wcześniej nie nocowało bez niej, więc plan ojca, by zabierać je na całe weekendy poza dom, był uznany za przedwczesny (III Nsm 87/21 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS). Dopiero po osiągnięciu przez dziecko odpowiedniego stopnia dojrzałości emocjonalnej i przyzwyczajenia do kontaktów z drugim rodzicem, możliwe jest stopniowe rozszerzanie form kontaktu – np. wprowadzenie noclegów, dłuższych pobytów u rodzica, a docelowo także wakacji czy ferie spędzanych na zmianę u mamy i taty (III Nsm 87/21 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS).

Dla starszych dzieci (przedszkolnych i szkolnych) kontakty poza miejscem zamieszkania – w tym zabieranie dziecka do domu drugiego rodzica na weekend czy wakacje – są naturalnym elementem utrzymywania relacji. Pozwalają one dziecku budować więź poprzez uczestniczenie w życiu obojga rodziców. Sąd może określić w postanowieniu, że dany rodzic ma prawo zabierać dziecko poza miejsce stałego pobytu, a nawet na określony czas poza granice kraju (np. na zagraniczne wakacje), jeśli nie ma ku temu przeciwwskazań. Oczywiście zawsze kluczowe jest, aby dziecko czuło się bezpiecznie z danym rodzicem i chciało z nim przebywać. W sytuacjach, gdy istnieją obawy co do reakcji dziecka lub zachowania rodzica, sąd może zdecydować się na bardziej ostrożne rozwiązania – np. spotkania w obecności drugiego rodzica, kuratora lub w specjalnym ośrodku. Takie nadzorowane kontakty orzeka się jednak tylko wtedy, gdy wymaga tego dobro dziecka (np. gdy rodzic przez dłuższy czas nie widywał dziecka i trzeba stopniowo odbudować relację, albo gdy istnieje ryzyko niewłaściwego zachowania wobec dziecka). Domyślnie przyjmuje się, że bezpośrednia styczność rodzica z dzieckiem jest zasadą, a ograniczenia są wyjątkiem podyktowanym szczególnymi okolicznościami (Temidium).

Ograniczenie lub zakaz kontaktów – kiedy jest stosowany?

Polskie prawo rodzinne przewiduje możliwość ograniczenia kontaktów rodzica z dzieckiem (art. 113(2) §1 k.r.o.) lub całkowitego zakazu takich kontaktów (art. 113(3) k.r.o.), ale jedynie w sytuacjach, gdy wymaga tego dobro dziecka. Ograniczenie kontaktów polega na narzuceniu określonych warunków ich wykonywania – przykładowo sąd może postanowić, że spotkania z dzieckiem będą odbywać się wyłącznie w obecności drugiego rodzica, kuratora sądowego lub innej wskazanej osoby. Może też wskazać miejsce kontaktów (np. neutralny punkt opieki nad dziećmi, tzw. miejsce przyjazne dziecku) albo ograniczyć kontakty do określonej częstotliwości (np. dwa razy w miesiącu) bądź formy (np. tylko kontakty telefoniczne). Zakaz kontaktów jest natomiast środkiem ostatecznym – oznacza całkowite wstrzymanie jakichkolwiek spotkań i komunikacji z dzieckiem. Sąd zdecyduje się na tak drastyczny krok wyjątkowo rzadko, tylko gdy utrzymywanie kontaktu z rodzicem stanowiłoby poważne zagrożenie dla dziecka.

Przykładowe sytuacje uzasadniające ograniczenie lub zakaz kontaktów to m.in.:

Przemoc lub agresja ze strony rodzica wobec dziecka (fizyczna bądź psychiczna).
Uzależnienie rodzica (np. od alkoholu, narkotyków) połączone z brakiem kontroli nad swoim zachowaniem.
Poważne zaburzenia psychiczne rodzica, które stwarzają ryzyko dla zdrowia lub bezpieczeństwa dziecka.
Nadużycia seksualne lub inne skrajnie naganne zachowania wobec małoletniego.
Inne okoliczności, w których dalsze kontakty rażąco naruszałyby dobro dziecka lub narażały je na poważną szkodę (np. demoralizujący wpływ środowiska, w jakim przebywa rodzic).

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie podkreśla, że pozbawienie rodzica kontaktu z dzieckiem może nastąpić jedynie w wyjątkowych przypadkach. Zakazanie osobistych kontaktów jest dopuszczalne np. wtedy, gdy kontakty zagrażają życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu dziecka albo wywierają na dziecko demoralizujący wpływ (). Nawet poważny konflikt między rodzicami czy długotrwały brak kontaktu z inicjatywy rodzica nie oznacza automatycznie, że kontakty powinny zostać zerwane na stałe (Temidium). Zasadą jest dążenie do utrzymania więzi z obojgiem rodziców, a całkowite odseparowanie dziecka od matki czy ojca stanowi ostateczność. Jeżeli jednak dobro dziecka tego wymaga, sąd sięgnie po opisane środki ograniczające – zawsze szczegółowo uzasadniając swoją decyzję okolicznościami konkretnej sprawy.

W praktyce sąd, zamiast od razu zakazywać kontaktów, często próbuje najpierw zastosować mniej radykalne rozwiązania. Może to być np. zobowiązanie rodzica do udziału w terapii, ograniczenie spotkań do obecności kuratora, zakaz zabierania dziecka poza ustalone miejsce czy ograniczenie noclegów. Dopiero gdy takie środki nie zapewniają bezpieczeństwa dziecka, rozważa się pełny zakaz. Warto dodać, że orzeczenie ograniczające lub zakazujące kontakty nie jest nieodwołalne – rodzic może w przyszłości wystąpić o zmianę orzeczenia, jeśli wykaże, że nastąpiła poprawa sytuacji (np. wyleczenie z nałogu, ustanie zagrożenia dla dziecka) i wznowienie kontaktów leży w interesie małoletniego.

Profesjonalna pomoc prawna – dlaczego warto?

Postępowania dotyczące kontaktów z dzieckiem potrafią być emocjonalnie trudne i złożone pod względem prawnym. Każda rodzina jest inna, a sądy badają szczegółowo okoliczności danej sprawy zanim wydadzą rozstrzygnięcie. Warto rozważyć skorzystanie z pomocy doświadczonego adwokata, aby odpowiednio zadbać o swoje prawa i dobro dziecka. Profesjonalny pełnomocnik pomoże Ci zebrać potrzebne dowody, poprawnie sformułować wniosek lub odpowiedź na wniosek drugiej strony oraz będzie Cię reprezentował przed sądem, pilnując aby Twoje stanowisko zostało właściwie przedstawione. Dzięki wsparciu adwokata zwiększa się szansa na osiągnięcie satysfakcjonującego porozumienia lub korzystnego orzeczenia – zgodnego z prawem i faktycznymi potrzebami Twojej rodziny.

Nasza kancelaria posiada wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu spraw rodzinnych, w tym postępowań o ustalenie kontaktów, alimenty czy władzę rodzicielską. Znamy aktualne przepisy oraz najnowsze orzecznictwo sądów, co pozwala nam skutecznie doradzać klientom w nawet skomplikowanych sytuacjach. Zawsze kierujemy się etyką zawodową i dobrem dziecka – proponujemy rozwiązania, które sąd rzeczywiście może zaakceptować i które służą budowaniu trwałych relacji rodzinnych.

Skontaktuj się z naszą kancelarią adwokacką z siedzibą w Żarach przy ul. Śródmiejskiej 21.

Jeśli masz pytania dotyczące swojej sytuacji lub potrzebujesz pomocy przy przygotowaniu wniosku, skontaktuj się z nami. W ramach konsultacji przeanalizujemy Twoją sprawę i zaproponujemy najlepsze możliwe kroki prawne. Pamiętaj, że im wcześniej zasięgniesz porady, tym łatwiej zapobiegniesz błędom proceduralnym czy niepotrzebnym sporom. Jesteśmy do Twojej dyspozycji – Adwokat Jarosław Wróblewski, Kancelaria Adwokacka Żary, ul. Śródmiejska 21, 68-200 Żary. Jesteśmy do Twojej dyspozycji – skontaktuj się z nami i skorzystaj z profesjonalnego wsparcia w ustaleniu kontaktów z dzieckiem.

Kontakt z Jarosław Wróblewski Kancelaria Adwokacka Żary:

Strona internetowa : adwokaci-zary.com
Telefon: 512 863 338
E-mail: kancelariazary@gmail.com

Bibliografia / Źródła:

Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. 2020 poz. 1359 ze zm.).
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2000 r., I CKN 1115/00 ().
Wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. III Nsm 87/21 (przykład ustalenia kontaktów z małym dzieckiem) (III Nsm 87/21 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS) (III Nsm 87/21 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS).
E. Holewińska-Łapińska, J. Słyk, M. Domański, „Realizacja kontaktów rodziców z małoletnimi dziećmi orzeczonych przez sąd”, IWS 2018 (Microsoft Word - IWS_Domański M.,Holewińska-Łapińska E., Słyk J._Wykonywamie kontaktów) (Microsoft Word - IWS_Domański M.,Holewińska-Łapińska E., Słyk J._Wykonywamie kontaktów).
D. Szkuner, „Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie?”, Dziennik Gazeta Prawna, 8 czerwca 2024 r. (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl) (Jak uregulować kontakty z dzieckiem po rozwodzie? - GazetaPrawna.pl).

Ostatnio dodane